Worsteling | gedicht

Naar Psalm 10 en 13

Als ik hardop zeg
Waarom Heer, bent u zo ver weg?
Dan lijken de woorden
Lelijke akkoorden
Klaagzangen
Die in de lucht blijven hangen

Waarom Heer voelt u niet dichtbij
Ligt dat aan u of aan mij?

Waar bent u in tijden van verdriet
Ziet u dan niet
Wat mij is aangedaan
Hebt u het niet verstaan
Wat is gezegd
Zoveel onrecht, zo onterecht

Waarom Heer voelt u niet dichtbij
Ligt dat aan u of aan mij?

Ik voel de pijn
Van venijn en schone schijn
Van vroom geblaat
En verraad
Van verlakkerij
En egotripperij

Waarom Heer voelt u niet dichtbij
Ligt dat aan u of aan mij?

U bent met dit alles bekend
U herkent en weet
Wat het met u deed
De pijn die u leed
Door mensen en God verlaten
Alleen gelaten

Waarom was God niet dichtbij
Lag dat aan u of aan mij?

Het lag en ligt aan mij
Ik pleit mezelf niet vrij
Alles hebt u verdragen
Voor allen de straf gedragen
Niemand uitgezonderd
Schuldvergeving, 70 x 700

U bent niet veraf maar dichtbij
Dat ligt aan u en niet aan mij

Net als u moet ik vergeven
Mijzelf prijsgeven, overgeven
U houdt u niet doof
Het is mijn ongeloof
Mijn moeite met geloven
Ik worstel, maar kom weer boven

Mijn schild ende betrouwen
zijt Gij, o God mijn Heer
op U zo wil ik bouwen
Verlaat mij nimmermeer

U bent dichtbij in al mijn verdriet
Ik heb u lief en u verlaat mij niet.

Dromen | gedicht

Vervlogen zijn dromen
Alles wat is bedacht
En ooit verwacht
Zal niet meer komen

De liefde wordt gepreekt
Maar niet geleefd
Het hart breekt
Omdat de liefde niet geeft
maar neemt
niet onvoorwaardelijk is
niet vergeeft
zelfs naar kwetsen zweemt
is het een vergis
kan het loze liefde zijn
of liefdeloos venijn
een schallend cimbaal
een leeg verhaal
onwenselijk
menselijk

De liefde is
God
wis
en waarachtig
heugelijk lot
prachtig
gevend
helend
zegenend
levende liefde
Jezus
Gods liefde

God geeft nieuwe dromen
Die zeker uit zullen komen

Ode aan mijn lief | gedicht

Als alle woorden zijn gezegd
Je stem het zwijgen is opgelegd
Dan zullen mijn oren
De echo’s blijven horen
Van alle liefdevolle woorden
Die als wonderschone akkoorden
Naklinken in serene klanken
Waarvoor ik je wil bedanken
Uit het diepst van mijn hart
En groter dan mijn smart
Zal als een voortdurend refrein
Mijn dankbaarheid zijn

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Doop | gedicht

images (8)

Wat een feest
Gedoopt te worden
In de naam van de Vader, Zoon en Heilige Geest
Je recht op eigen leven
Heb je aan God gegeven
Reeds voor je ontstaan
Noemde de Schepper jou bij je naam
Hij, die jou formeerde naar zijn veelzijdigheid
Je bent uniek, je bent bijzonder
En voor mij nog steeds een wonder
Van Gods barmhartigheid
Jezus heeft jouw naam
In zijn doorboorde handen staan.
Daar waar ik in liefde of zorg tekortschiet
Is Hij die uit onpeilbare liefde voor jou
De hemel verliet.
Hij zal voor je zorgen
Met nooit aflatende trouw.
Hij zal zijn engelenwacht gebieden rondom jou.
In Hem ben je veilig geborgen,
Jouw schuilplaats, jouw trooster, jouw redder is Hij
Met zijn bloed kocht Hij je vrij

Mijn zoon, God zegene je en stelle je tot zegen,
Dat Hij je mag leiden in al zijn wegen.

 

 

Blij zijn | gedicht

Blij zijn met de kleine dingen
Blij zijn met herinneringen
Blij zijn met de heldere bloemenkleuren
Blij zijn met hun zoete geuren
Blij zijn met mijn man en kind
Blij zijn, omdat ik word bemind
Blij zijn is veel meer dan een lach
Blij zijn is rijk zijn, omdat ik leven mag
Blij zijn met een eeuwig leven
Blij zijn met alles wat God mij heeft gegeven

Maskers af | gedicht

Soms lijkt je leven een grote maskerade
Is je lach enkel maar een façade
Maak van jezelf toch geen clown
Maar leef je leven met zijn ups en downs
Durf toch te zijn wie je bent
Zodat je ook werkelijk wordt gekend
Wees zoals God je heeft geschapen
Probeer niet anderen na te apen
Laat je maar zien ‘en plein public’
Want jij bent jij en heel uniek
Dan komt volledig tot recht wat in je leeft
En kun je de gaven gebruiken die Hij je gegeven heeft

De Vluchteling | gedicht

Zie ze gaan
Lopend
Hopend
Op een nieuw bestaan
Trieste ogen
De rug gebogen
Steunend
Kreunend
Ongenode gast
Ondragelijke last
Klagend
Vragend
Geen huis
Nergens thuis
Als ontheemde
In de vreemde
Vijandige ontvangst
Liefdeloos
Harteloos
Nieuwe angst
Wie biedt ontferming
Bescherming
Aan de vluchteling
De verschoppeling
Geen onmens
Maar medemens
Hopend
Op barmhartigheid
Goedheid
Vriendelijkheid
Gelovend
In medemenselijkheid
Die in Gods naam
Behulpzaam
Herbergzaam
Verdraagzaam en
Vreedzaam is
Waarden van betekenis
In verleden
En heden
Voor de vluchteling
De enkeling en
De samenleving

Mijn oudste zoon | gedicht

Wat voelde ik me gelukzalig en blij,
toen ik wist dat jij ging groeien,
daar diep verscholen binnen in mij.

O heerlijk, negen maanden zou ik bloeien.
Mijn buik werd boller
en mijn borsten voller.
Met heel mijn wezen heb ik naar je uitgekeken,
bijna veertig lange weken.

Wat is daar van binnen toen misgegaan?
Waarom kwam er opeens een eind aan je bestaan?
Vragen waarop het antwoord achterwege bleef.
Vragen die blijven zolang ik leef.

De dag waarop je werd geboren,
heb ik je tegelijkertijd verloren.
Mijn zoon, ik had je toch zo graag gezien
en je wangetjes gestreeld misschien.

Ik had je zo graag in mijn armen genomen,
zomaar kwam er een eind aan mijn dromen.
Één gedachte is mij tot troost gegeven!
Je bent niet dood, want je mag eeuwig leven
bij de Heer in zijn hemels huis.
Daar zal ik je zien, want ook ik kom daar eens thuis.