Paalzitten! Op een warme zomerdag, tijdens één van onze vakanties in Frankrijk, pakten mijn lief en ik eens flink uit. We verwenden onszelf met een ijsfestijn, bestaand uit een oubliehoorn, maatje XL, met maar liefst drie bollen ijs en onbeschaamd veel slagroom. Genietend van het vooruitzicht om deze lekkernij te verorberen, zochten we een passend zitplekje. Ons oog viel op twee comfortabele palen met een prima zithoogte en idem zitvlak. Ze leken voor ons klaargezet. We zegen neer op deze twee uitnodigende zitplaatsen en begonnen aan onze delicatesse. Terwijl we genoten van de geneugten des levens, bleken onze zitpalen te kunnen bewegen en tot onze grote ontsteltenis verdwenen ze stukje bij beetje gewoonweg in de grond. Sinds wanneer boden degelijk en robuust uitziende palen geen betrouwbare zitplek meer? Met armen en benen zwaaiend probeerden we én ons evenwicht én ons heerlijke hapje te bewaren. In slechts luttele seconden lagen we languit op de grond, terwijl we met veel pijn en moeite onze handen naar omhoog hieven. Niet in aanbidding, maar om de oubliehoorn met inhoud eenzelfde lot te besparen.

Om mij
Heeft Hij
De hemel verlaten
Zijn troon
En kroon
Achtergelaten

Om mij
Heeft Hij
Verdragen
Spot en hoon
Een doornenkroon
Gedragen 

Om mij
Heeft Hij
Geleden
Zonder verwijt
De strijd
gestreden

Om mij
Heeft Hij
Ongekleed
Aan het hout
Bang en benauwd
Gezweet

Om mij
Heeft Hij
Gebloed
Mijn schuld
Geduld
En geboet

Om mij
Heeft Hij
Gehuild
Zijn leven
Voor mijn leven
Omgeruild

Om mij
Heeft Hij
De geest gegeven
Zijn opdracht
Volbracht
Opdat ik zal leven

(5 april 2015)

Vandaag: Pasen

De Heer is waarlijk opgestaan
Aangedaan
Stamel ik de bekende woorden
Nee, geen holle frase
Maar prachtige akkoorden
Waarin het nieuwe leven weerklinkt
Menigeen zingt
Van de opgestane Heer
Die zoveel heeft geleden
Voor Hem alle eer
Maar naast de jubelzangen
Is er ook het zeer
Want mijn tantetje is overleden
Haar verlangen
Is in vervulling gegaan

Vandaag: Pasen

Ze is van ons heengegaan
En vertoeft nu in hogere sferen
Ver, ver bij ons vandaan
Ze mag nu verkeren
In het gezelschap
Van haar Heer
Alleen maar blijdschap
Geen pijn en geen verdriet meer
Mijn herinneringen aan haar
En de gesprekken met elkaar
Neemt zelfs het graf
Niet van me af
Ze heeft in haar leven
Veel liefde gekregen
En veel liefde gegeven

Lieve, lieve tante Mien,
We zullen elkaar zeker weer zien
Weet u het nog?
Wat uw vader en mijn opa altijd zei
Tegen u, maar ook tegen mij
Tot ziens en zo niet hier,
Dan aan de Gods rivier
Zo was en is het toch?

Vandaag: Pasen

De Heer is waarlijk opgestaan
Nu breekt het nieuwe leven aan
Nee, geen holle frase
Voor mijn tante is dit de nieuwe werkelijkheid
Een leven met Jezus in de eeuwigheid

God ziet
Al het verdriet
Alle smart
Diep in mijn hart

God weet
Van het leed
Ziet elke wond
Die mij schond

Heelt de tijd
Altijd
Alle niet verbonden
Wonden?

Nee, niet de tijd
Heelt altijd
Alle niet verbonden
Wonden

Geen heelheid zonder
Het wonder
Van Gods goedheid
En barmhartigheid

Op mij legt Hij
Zijn rechterhand
Die streelt en heelt
Langzamerhand