Ik heb je boek bijna in een ruk uitgelezen!!!!

Jan en jij zijn door een diep dal gegaan, met ieder zijn eigen beleving van verdriet, een beleving die niet altijd begrip opleverde.

Ik vind het zeer moedig van je om dit  op te schrijven en daar bij ook je twijfel aan God bespreekbaar te maken in die moeilijke periode. Toch hebben jullie allebei de weg gevonden naar God en elkaar, ik vind dit zeer mooi en zie dat jullie liefde hier door is gegroeid. Ook levert dit boek een stuk erkenning op voor die vrouwen die dit mee hebben moeten maken. Een gebeurtenis in hun leven die niet kan worden uitgewist, maar die na het verdriet ook altijd een (pijnlijke) herinnering in hun leven zal blijven. En ja het verzwijgen en weer door gaan met het leven onder de dooddoener; “Het leven gaat verder en je kunt nog meer kinderen krijgen.” Het was in die jaren geen oog voor de impact die een dergelijke gebeurtenis op een mensenleven en familieleven had en heeft. Zoals ik vrijdag al zei is dit boek ook een vorm van verwerking, al is dat wel een verwerking die pas na veertig jaar ingang is gezet.

De titel “Hemelkinderen” is voor mij een zeer juist gekozen titel, die de lading helemaal dekt. Ook de stijl van schrijven vond ik goed gekozen en geen overdadige, maar juist geproportioneerde geloofsovertuiging, zonder dat mensen zich daar aan storen. Het hoort gewoon in dit boek thuis op deze manier. Ik heb me nooit gerealiseerd dat een dergelijke gebeurtenis een dergelijke impact heeft voor de direct betroffene. Ik hoop dat een groot aantal mensen dit boek zullen kopen om meer begrip te krijgen voor een dergelijke gebeurtenis in een familie.

Ik vind je een goede schrijfster, die ondanks de impact het verhaal goed heeft geschreven, zonder direct emotioneel te worden. Ik zou zeggen een volgend boek zie ik met belangstelling tegemoet.

PERSBERICHT HEMELKINDEREN

Zwolle, 17 januari 2020

In januari komt het boek Hemelkinderen uit van auteur Willie Zeldenrust en zal worden gepresenteerd ook op 24 januari.

Over het boek:
‘Voordat de klok twaalf uur sloeg werd mijn kindje geboren. Ik hoorde iemand huilen, maar dat was mijn baby niet, dat was ikzelf. Ik heb niets van mijn kindje gehoord, gezien of gevoeld. Voordat ik goed en wel besefte dat ik de bevalling achter de rug had, was mijn kindje weggebracht. In alle consternatie vergat ik helemaal te vragen of het een jongen of een meisje was. Ik was bevallen maar had geen kind.’

Willie Zeldenrust – ten Harkel is gelukkig getrouwd, moeder van een dochter en in blijde verwachting van een tweede kind. Wat kan je nog meer wensen? Maar onverwachts pakken zich aan het eind van de zwangerschap donkere wolken samen. Een droom verandert in een nachtmerrie.

Hoewel God duidelijk laat weten betrokken te zijn bij haar leven, schudt het op al zijn fundamenten. Hoe ga je om met dit immense verdriet? Hoe verwerk je een grote lege plek in je lijf, in je hart en in je huis?

In ‘Hemelkinderen’ beschrijft de auteur niet alleen haar verhaal, maar ook de ervaringen van andere moeders over een veelbewogen gebeurtenis die hun leven heeft veranderd.

Over de auteur:
Willie Zeldenrust – ten Harkel is getrouwd, moeder van drie kinderen en oma van vijf kleinkinderen. Van haar tweede kind heeft ze al voor de geboorte afscheid moeten nemen. Nadat er een einde kwam aan de gezamenlijke bediening als voorgangersechtpaar, kreeg ze meer ruimte voor zichzelf en begon ze met veel enthousiasme verhalen en gedichten te schrijven. Ze debuteerde met ‘Uitdagende Outfit’, een boek over de geestelijke wapenuitrusting, waarin ze ook voorbeelden heeft gebruikt uit haar eigen leven. De grootsheid van God probeert ze zowel in het schrijven als in het schilderen en fotograferen, haar andere hobby’s, weer te geven.

Herinnering… 

Pijn deed het. En pijn doet het. Het is gebeurd, en het ligt een tijdje achter ons – een tijd, maar ook gewoon een tijdje. Want deze tijd groeit niet of nauwelijks.

Wij als opa en oma zien het nog steeds dichtbij. Onze kinderen evenzeer, en onze kleinkinderen, óók nog jong, raken het ook niet kwijt, al is het wel ánders, dat zeker. Twee jongetjes, zo echt, zo levend, en tegelijk zo dood, en wij stonden tweemaal aan een grafje. En voordien konden we de kinderen aanraken. Gestorven. En we voelden het, en ook de andere opa en oma voelden het. Echt was het. We wandelden naar het graf, en weer terug, terwijl de zon scheen. We zeiden iets tegen elkaar. Een stukje uit het Woord werd gelezen. En een eenvoudig lied zongen we. Pijn blééf het doen.

De namen zijn er nog, de herinneringen zijn er evenzeer. De liefde voor (in ons geval) twee kinderen, die gaat nooit weg. En verdiept werd de liefde voor de anderen met wie we meer dan ooit verbonden waren.

 Daarom raakt dit boek Hemelkinderen mij.

Apeldoorn,
Henk Medema
Auteur en spreker

We kennen in de kerk
Geen hoekse en kabeljauwse twisten
Dat is niet het kenmerk
Van de onvervalste christen

Ontstane hevige disputen
Kunnen worden beslecht
Met de kerkelijke statuten
Zo zegeviert het recht

Onwrikbaar blijven ze bestaan
Voor de goed gelovige rekruten
Er zal geen tittel of jota van vergaan
Lang leve de statuten

Elk kerklid weet hoe het hoort
Heb de naaste lief als je eigen
Zo staat in Gods woord
Betweters moeten zwijgen

In de kerk heerst geen tweedracht
Want in Christus zijn we één
We strijden niet om macht
We houden van iedereen

Als de ander mij niet liefheeft
De minste niet wil zijn
Mij niet vergeeft
Verliest de liefde toch elk terrein?

De splinter in andermans ogen
Is duidelijk zichtbaar voor mij
De balk gaat zienderogen
Aan mij helaas voorbij

De woorden uit de schrift
Zijn voor een tweede of een derde
Brengen we in onze geestdrift
Maar al te graag te berde

Op mij valt niets aan te merken
Ik zorg goed voor het mijne
Blink uit in goede werken
En geef ieder het zijne

Ik ben een onvervalste christen
Rechtzinnig in de leer
Dat valt niet te betwisten
Breng graag de ander tot inkeer

Un petit amusant
Is dit dichtverhaal
Met enig satirement
Maar ook met een moraal

Het bovenstaande
Mag geen waarheid zijn
Begrijpt de goed verstaander
’t Is slechts een rookgordijn

Bij de mensen in de kerk
Woont God
Liefde zonder paal of perk
Is zijn gebod

Liefde voor Hem
Liefde voor elkaar
Met hart en stem
Voelbaar en tastbaar

Waar die liefde woont
Gebiedt God zijn zegen
Aan wie liefde betoont
Is Hij toegenegen